Ευ-λόγος

Η Άννα μετά το υποτιθέμενο «σημάδι», που της φανερώθηκε αναφορικά με το επάγγελμα του μελλοντικού της συζύγου, βάλθηκε να το διατυμπανίζει σε όλη τη γειτονιά ότι θα παντρευτεί φούρναρη, αγνοώντας ότι επρόκειτο για μια κακόγουστη φάρσα. Ο Αναστάσης, ο οποίος άλλωστε ήταν και ο εμπνευστής αυτού του αστείου, γελούσε με την ψυχή του μαζί με την υπόλοιπη παρέα. Μονάχα ο Γιάννης δε φαινόταν να συμμερίζεται τον ενθουσιασμό των φίλων του και να απολαμβάνει την επιτυχία αυτής της φάρσας. Παρακολουθούσε την Άννα να στολίζεται καθημερινά και να αναλώνει όλη της την ημέρα αναζητώντας εμμονικά στους φούρνους αρχικά της περιοχής και στη συνέχεια των υπολοίπων συνοικιών της Καβάλας το μελλοντικό της σύζυγο και αισθανόταν να τον πονά η ψυχή του. Ήταν φανερό ότι η κοπέλα είχε γελοιοποιηθεί στα μάτια όλων και η συμπεριφορά της αποτελούσε αντικείμενο αρνητικών και κακοπροαίρετων σχολίων.

Όλοι, όταν την έβλεπαν να περνά από μπροστά τους ξεσπούσαν σε γέλια και ειρωνικά σχόλια όπως: «Πότε με το καλό ο γάμος;», «θα μας γνωρίσεις το τυχερό παλικάρι;» και εκείνη με αφέλεια απαντούσε: «ο γάμος είναι απλά θέμα λίγου χρόνου».

Ο Γιάννης πάλεψε πολύ μέσα του μέχρι να πάρει την οριστική απόφαση να αντιδράσει. Από τη μια δεν ήθελε να προδώσει τους φίλους του και να έρθει σε σύγκρουση μαζί τους, αλλά από την άλλη δεν άντεχε η καρδιά του να βλέπει την Άννα να εξευτελίζεται καθημερινά. Έτρεφε εξάλλου γι’ αυτήν τρυφερά συναισθήματα από παλιά, αλλά, καθώς ήταν πολύ ντροπαλός και συνεσταλμένος σαν χαρακτήρας, δεν τόλμησε ποτέ να της τα αποκαλύψει. Έτσι αποφάσισε να την προσεγγίσει και να της εξηγήσει τι πραγματικά είχε συμβεί. Η κοπέλα, όταν της εξομολογήθηκε την αλήθεια ξέσπασε σε λυγμούς, θύμωσε μαζί του, γιατί δεν την ενημέρωσε εξαρχής, κλείστηκε στο σπίτι της και αρνήθηκε να δεχτεί την οποιαδήποτε επίσκεψη. Απελπισμένος ο Γιάννης δεν ήξερε πώς να την προσεγγίσει. Αποφάσισε να της στείλει ένα γράμμα, στο οποίο να της ζητά συγγνώμη και της εξομολογήθηκε την αγάπη του. Εκείνη συγκινήθηκε και τον συγχώρεσε. Έκτοτε, άρχισαν να έρχονται πιο κοντά και στο τέλος παντρεύτηκαν και έζησαν ευτυχισμένοι, μακριά από τον τόπο εκείνο και τους κακεντρεχείς ανθρώπους.