Όπως οι βράχοι στην ακτή,

διαβρώνονται απ’ τη θάλασσα,

και χάνουν τα κομμάτια τους,

δεν πέφτουν κι ακόμη στέκουν.

Έτσι και οι άνθρωποι,

όσο και να τους δυσκολεύει

η ζωή και οι στενόχωρες στιγμές της,

ακόμη στέκουν.

Σαν τη ζωή είν’ η θάλασσα,

έχει και κύματα αλλά και ηρεμία.

Ό,τι και να έχει, ακόμα εκεί είν’ οι άνθρωποι.

Ακόμη στέκουν.

Σαν βράχος πρέπει να ‘ναι

η ψυχική ανθεκτικότητά μας,

να ξεπερνά και να αντιμετωπίζει όλες

τις πάμπολες στιγμές της ζωής.

Ακόμη να στέκουμε.