Ο Steven Watson είναι αναπληρωτής καθηγητής στην Παιδαγωγική Σχολή του Πανεπιστημίου του Cambridge. Είναι επίσης συνιδρυτής του spinout της επιχείρησης γνώσης του Πανεπιστημίου του Cambridge, Cambridge Global Knowledge Nexus. Η έρευνά του χρησιμοποιεί διεπιστημονικές προσεγγίσεις, τη θεωρία κοινωνικών συστημάτων, την κυβερνητική - σήμερα επικεντρώνεται στη φιλοσοφία και στην κοινωνιολογία της τεχνολογίας και ειδικότερα στον ρόλο της δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης στους οργανισμούς, την εκπαίδευση και την κοινωνία. Αν και η έρευνά του είναι έντονα θεωρητική, την ενσωματώνει με εμπειρική έρευνα και ανάπτυξη σε συνάρτηση με το πλαίσιο. Αρχικά δίδαξε ως καθηγητής μαθηματικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ως μηχανικός τηλεπικοινωνιών. Κατέχει πτυχίο μηχανικού από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, μεταπτυχιακό στην εκπαίδευση από το Ανοικτό Πανεπιστήμιο και διδακτορικό στην εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο του Nottingham. Επί του παρόντος εργάζεται σε τέσσερα βιβλία: Emergent Discourses on Generative AI in Education and Society (Αναμενόμενη έκδοση 2025), Generative AI and Meaning Mediation (υπό έκδοση), Autopoietic Ecology (υπό έκδοση) και Educational Research: an autopoietic ecological systems approach (υπό έκδοση).

Περίληψη Ομιλίας:
Παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη και Αναζήτηση Νοήματος: Αναθεωρώντας την Εκπαίδευση σε έναν Κόσμο μεικτής Ευφυΐας

Καθώς η Παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εξελίσσεται ραγδαία από ένα καινοτόμο εργαλείο σε μια πανταχού παρούσα τεχνολογία, οι συνέπειές της στην εκπαίδευση εκτείνονται πολύ βαθύτερα από τον αυτοματισμό και τη δημιουργία περιεχομένου. Η παρούσα ομιλία εισάγει μια συστημική και ανθρωποκεντρική οπτική, πλαισιώνοντας την Παραγωγική ΤΝ ως «διαμεσολαβητή νοήματος»: μια τεχνολογία επικοινωνίας που συμμετέχει στη συν-διαμόρφωση της κατανόησης, της ταυτότητας και της γνώσης. Αντλώντας από τη θεωρία συστημάτων, τη φιλοσοφία της εκπαίδευσης και την πολιτισμική ανάλυση, εξερευνώ πώς η ΤΝ αναδιαμορφώνει όχι μόνο τις παιδαγωγικές πρακτικές, αλλά και τις βαθύτερες δομές που συνδέονται με το νόημα της εκπαίδευσης, τις ηθικές σχέσεις κα τις επικοινωνιακές νόρμες. 

Αντί να αντιμετωπίζουμε την ΤΝ ως απειλή ή σωτήρα, προτείνω να την εξετάσουμε ως έναν αναδυόμενο συμμετέχοντα στον εκπαιδευτικό διάλογο, που συν-δημιουργεί νόημα μέσα από δυναμικές αλληλεπιδράσεις με εκπαιδευτικούς και μαθητές. Εστιάζω στο πώς έννοιες όπως ο γραμματισμός στην Παραγωγική ΤΝ (AI literacy), η σχεσιακή ιδιωτικότητα (relational privacy), και η συνέργεια (co-agency) είναι καθοριστικής σημασίας για την προετοιμασία των μαθητών, ώστε να ασχοληθούν ουσιαστικά και ηθικά με τα συστήματα ΤΝ. Μέσα από πραγματικές μελέτες περίπτωσης και κριτικό αναστοχασμό, προτείνω ένα όραμα για την εκπαίδευση που προασπίζεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη συστημική ισότητα, ενώ αγκαλιάζει τις δημιουργικές, διαλογικές και συνεργατικές δυνατότητες της ΤΝ. Η ομιλία αυτή απευθύνει κάλεσμα προς τους εκπαιδευτικούς, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους μαθητές να ξεπεράσουν τις απλουστευτικές, δυαδικές αναλύσεις και να κινηθούν προς μια πιο ουσιαστική κατανόηση των πολλαπλών αποχρώσεων της Παραγωγικής ΤΝ: να τη δουν ως συνεργάτη στον προσανατολισμό τους απέναντι στις σύνθετες προκλήσεις του 21ου αιώνα.