Ο Αθανάσιος Τζιμογιάννης είναι καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, όπου υπηρετεί από το 2004. Είναι Πρόεδρος του Τμήματος και Διευθυντής του Εργαστηρίου «Πολιτικών Εκπαίδευσης, Ηλεκτρονικής Μάθησης, Διάχυσης Γνώσης και Καινοτομίας» ενώ διετέλεσε διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών «Εκπαιδευτικά Προγράμματα και Υλικό» του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής (2008-2014).

Διδάσκει, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο,  γνωστικά αντικείμενα σχετικά με τις ΤΠΕ στην Εκπαίδευση, την Ηλεκτρονική Μάθηση, τις Εκπαιδευτικές Καινοτομίες και τον Ψηφιακό Γραμματισμό. Διδάσκει επίσης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο ενώ έχει διδάξει στο παρελθόν στα Πανεπιστήμια Αιγαίου και Ιωαννίνων, καθώς και στην ΑΣΠΑΙΤΕ.

Είναι συντονιστής της Ερευνητικής Ομάδας Ηλεκτρονικής Μάθησης (https://elereg.korinthos.uop.gr), η οποία ασχολείται με την κριτική διερεύνηση και μελέτη προβλημάτων και πολιτικών ένταξης των ΤΠΕ στην εκπαίδευση, με έμφαση στον σχεδιασμό προγραμμάτων ηλεκτρονικής μάθησης για τη σχολική εκπαίδευση, την ανώτατη εκπαίδευση, την επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών και τη δια βίου μάθηση. Οι παραπάνω γνωστικές περιοχές πραγματεύονται και μελετώνται ερευνητικά υιοθετώντας μια ολιστική προσέγγιση, τόσο στο επίπεδο του σχεδιασμού πολιτικών όσο και σε αυτό της εφαρμογής στην εκπαιδευτική πρακτική.

Ο καθηγητής Αθανάσιος Τζιμογιάννης είναι μέλος του ΔΣ (αντιπρόεδρος) της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση (ΕΤΠΕ). Διετέλεσε μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής σε πολλά διεθνή επιστημονικά περιοδικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια στο πεδίο του. Είναι συνεκδότης των επιστημονικών περιοδικών Themes in eLearning και Θέματα Επιστημών και Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση που εκδίδονται στη χώρα μας.

Περίληψη Ομιλίας:
Διδασκαλία και μάθηση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: Τι μας διδάσκει η εμπειρία της χρήσης των Ψηφιακών Τεχνολογιών στην Εκπαίδευση; 

Είναι ευρύτερα αποδεκτό ότι η παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί την πιο γρήγορα και δυναμικά εξελισσόμενη τεχνολογία, η οποία έχει ήδη επιφέρει σημαντικές και μη προβλέψιμες επιπτώσεις στην εκπαίδευση. Ακόμη και άνθρωποι που έχουν επικεντρώσει το έργο τους στην αξιοποίηση των Ψηφιακών Τεχνολογιών στην εκπαίδευση (ερευνητές, εκπαιδευτικοί, εκπαιδευτές εκπαιδευτικών, υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής) αναγνωρίζουν θεμελιακά διαφορετικά χαρακτηριστικά στην τεχνολογία αυτή, τα οποία θα πρέπει να διερευνηθούν και να μελετηθούν στο πλαίσιο ενός συνεχώς εξελισσόμενου και απρόβλεπτου τεχνολογικο-κοινωνικού περιβάλλοντος.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, παρά τις πρωτοβουλίες της Ελληνικής Πολιτείας τα τελευταία 25 χρόνια, η ενσωμάτωση των Ψηφιακών Τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία δεν έχει επιτευχθεί στον αναμενόμενο βαθμό. Στο πλαίσιο αυτό, η εισήγηση επιχειρεί να σκιαγραφήσει τις μεγάλες προκλήσεις που θέτει η Τεχνητή Νοημοσύνη για την εκπαίδευση στη χώρα μας, προκειμένου να ανταποκριθεί στον διαχρονικό κοινωνικό της ρόλο: να προετοιμάσει δηλαδή τους μαθητές για τον κόσμο που θα συναντήσουν στο μέλλον τους.

Τα κύρια ερωτήματα, τα οποία προτείνονται στο τραπέζι του εκπαιδευτικού διαλόγου αφορούν τη διερεύνηση των κύριων μετασχηματισμών στην εκπαιδευτική διαδικασία που καθορίζονται από την ΤΝ, των απαιτούμενων αλλαγών στα Προγράμματα Σπουδών, καθώς και των ικανοτήτων που πρέπει να αναπτύξουν οι εκπαιδευτικοί ώστε να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά οι δυνατότητες της ΤΝ στη μάθηση των μαθητών.